GitHub
Aktywność, status CI, commity, pull requesty i zgłoszenia w jednym repozytorium.
Co robi
Obserwuje pojedyncze repozytorium i pokazuje, co się w nim dzieje.
Nagłówek niesie nazwę repozytorium, tag jego najnowszego wydania oraz status ostatniego przebiegu workflow: powodzenie, niepowodzenie, w trakcie albo oczekiwanie. Pod nim wiersz statystyk pokazuje gwiazdki, forki i otwarte zgłoszenia, a wiersz metadanych — główny język, kiedy ostatnio coś wypchnięto i gałąź domyślną.
Dalej listy, każda o konfigurowalnej długości:
- Commity: skrócony SHA, pierwsza linia komunikatu, czas względny.
- Pull requesty: numer kolorowany według stanu (fioletowy — scalony, zielony — otwarty, czerwony — zamknięty), tytuł, wiek. Da się filtrować po stanie i porządku sortowania.
- Zgłoszenia: numer, tytuł, wiek. Pull requesty są odfiltrowane, więc lista zgłoszeń to faktycznie zgłoszenia.
- Pipeline’y: kropka stanu, nazwa workflow, gałąź i czas.
Plakietka wydania jest klikalna i otwiera stronę wydania.
Skąd biorą się dane
Z API GitHuba, odpytywanego bezpośrednio z twojej maszyny. Repozytoria publiczne działają bez logowania; podłącz konto GitHub, żeby sięgnąć po repozytoria prywatne i wyższe limity zapytań.
Błąd 404 na repozytorium, o którym wiesz, że istnieje, oznacza zwykle brakujący zakres tokenu — i widżet tak właśnie mówi, zamiast pokazywać goły błąd.
Ograniczenia
- Jedno repozytorium na widżet. Do pracy rozproszonej po wielu repozytoriach użyj widżetów Powiadomienia, Prośby o recenzję albo Przypisane zgłoszenia.
- Tylko do odczytu: nie scala, nie komentuje i nie uruchamia workflow ponownie.
- Odświeżanie chodzi na zegarze, który ustawiasz w minutach, a nie na żywym webhooku.